Regelmatig reflecteer ik met een collega om mezelf scherp te houden. ‘Waar sta ik voor, en wat is mijn focus?’ was onlangs zo’n onderwerp.

Ik lees alles wat los en vast zit. Niet alleen managementboeken (waar ik ook recensies over schrijf voor Managementboek.nl), maar ook literatuur, kinderboeken, sprookjes, filosofie, psychologie, kunstgeschiedenis…Ik ga naar een museum met iemand voor meer zelfinzicht. Draag muziek aan om de kracht van stilte te illustreren. Geef workshops gebaseerd op managementboeken, verweven met filosofische inzichten. Maar focus? Ho maar.

En dan is daar ineens die vraag. Stel, het is geen probleem?
De vraag doet me duizelen. ‘Geen focus’ géén probleem? Hoezo? Iedereen zegt dat focus cruciaal is. Je moet focussen. Het is de sleutel tot succes.

Instantes

Zo’n tien jaar geleden schreef ik mezelf in bij de Kamer van Koophandel met Instantes. Het is de titel van een Spaans gedicht, over de waarde van momenten, bewust stilstaan in het ‘nu’. Het stond voor mij prachtig symbool voor wat ik uit wilde dragen, het belang van af en toe even stilstaan in de hectiek van alledag. De quote van Bertolt Brecht is leidend geweest in alles wat ik doe: “Ik sta even stil en dat is al een hele vooruitgang”.
Maar het begint te wringen, het lijkt ook wel of de naam de lading niet meer dekt. Zelf kom ik er niet uit, blijf ik rondjes draaien. En dan is daar ineens die vraag van mijn collega-coach. Stel, het is geen probleem?

De tweede viool

En opeens weet je het…Eh nee, ik word geen conducteur😉.

Maar opeens zie ik het heel helder voor me. Tegenwoordig wordt er van ons allemaal ‘persoonlijk leiderschap’ verwacht. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen een klankbord nodig heeft om daar invulling aan te kunnen geven. Iemand die je vanuit een andere invalshoek laat kijken en je laat reflecteren, die zorgt voor verdieping en rust in je denken, voelen en handelen.

Of je nu ondernemer bent, directeur, leidinggevende of professional, je speelt vaak de eerste viool. Maar wie zorgt voor kleur en verdieping van klank? Juist, de tweede viool.

En laat die rol mij nu op het lijf geschreven zijn.

Het klinkt als een underdog-positie. Tweederangs. Niet goed genoeg voor de eerste viool.

Maar toch. Het voelt als de enige juiste naam. Dit is wie ik ben en waar ik voor sta. Ik neem mezelf en wat ik doe heel serieus, maar tegelijkertijd wel met een knipoog. Ook daar staat die naam voor. Als ik google blijkt dat www.detweedeviool.nl nog vrij is. Ja natuurlijk, denk ik. Niemand noemt zichzelf toch zo?

Nou ja, ik dus. Inmiddels heb ik de domeinnaam vastgelegd. Ik was van plan eerst een nieuwe site en logo te gaan ontwikkelen. Maar ik doe het andersom. Want eigenlijk verandert er niet zoveel. Ik blijf doen wat ik deed, namelijk individuele coaching door (ontregelende, verdiepende) vragen te stellen en aandachtig te luisteren, en daarnaast inspirerende workshops organiseren. Allemaal in mijn prachtige ruimte in Galder, of op verzoek incompany op locatie.

Die site komt er wel, en dat logo ook. Maar de naam heb ik bij deze alvast wereldkundig gemaakt. Dat voelt als een sprong in het diepe, en tegelijkertijd als enige juiste. Ik ben trouwens heel benieuwd naar reacties, dus mail of bel me gerust!

Voor nu wil ik afsluiten met een quote van de Duitse filosoof Hans Gadamer. Want hoe mooi de quote van Brecht over ‘stilstaan’ ook is, het is tijd voor iets anders. Luisteren, iets van meerdere invalshoeken bekijken en ruimte om te twijfelen. Het zit er allemaal in.

Voor een ware dialoog moet je ervan uitgaan dat de ander wel eens gelijk zou kunnen hebben.